HISTORIA SZKOŁY

1864 - Powstanie Stadtische Mittelschule

Pełna historia szkoły w pliku pdf – opis prof. M.Ordyłowski

Pobierz

Historia budynku naszej szkoły liczy ponad 100 lat. Jej początki sięgają drugiej połowy XIX w. a ściślej 1864 roku, kiedy to przy ulicy Podwale 20 powstała szkoła miejska.

1868 - Stadtische Evangelische Mittelschule

Szkoła kilkukrotnie zmieniała nazwę – wielowyznaniowy charakter budowanej szkoły spowodował konflikt władz miasta z centralnymi władzami oświatowymi Prus.

1871 - Stadtische I Evangelische Mittelschule

1875 - Evangelische Hóhere Blirgerschule

1893 - Evangelische Realschule I

1929 - Evangelische Oberrealschule am Nikolaitor

1934 - Adolf Hitler – Schule – Stadtische Oberschule fur Jungen

1956 - Powstanie XII Liceum Ogólnokształcącego we Wrocławiu

Pierwszy Dyrektor Szkoły - Czesław Mościcki

1956 - Powstanie XII Liceum Ogólnokształcącego we Wrocławiu

1959 - Pierwsza Matura w LO XII

1960 - Szkoła otrzymuje patrona - Bolesława Chrobrego

1960 - Szkoła otrzymuje patrona - Bolesława Chrobrego

1961 - Powstaje hymn szkoły

1966 - Szkoła otrzymuje sztandar

1966 - Szkoła otrzymuje sztandar

1982 - Objęcie stanowiska Dyrektora Szkoły - Ryszard Nych

1982 - Objęcie stanowiska Dyrektora Szkoły - Ryszard Nych

1987 - Objęcie stanowiska Dyrektora Szkoły - Bronisława Violetta Łozowicka

1987 - Objęcie stanowiska Dyrektora Szkoły - Bronisława Violetta Łozowicka

1992 - Objęcie stanowiska Dyrektora Szkoły Danuta Daszkiewicz Ordyłowska

1992 - Objęcie stanowiska Dyrektora Szkoły Danuta Daszkiewicz Ordyłowska

2016-2017 Jubileusz 60-lecia szkoły

Bolesław Chrobry Patron XII LO

Bolesław Chrobry (ok. 967-1025), książę Polski od 992 roku, król od 1025 roku, z dynastii Piastów, syn Mieszka I i Dobrawy. Po śmierci ojca w 992 opanował z pomocą swych stronników główne ośrodki państwa polskiego, wygnał z kraju macochę Odę i przyrodnich braci. Mimo iż Oda miała możnych krewnych w Niemczech, nie uzyskała pomocy, ponieważ Bolesław Chrobry miał poparcie cesarza Ottona III i jego otoczenia (wspierał cesarza w wyprawach na pogańskich Wieletów). W 997 roku zorganizował wyprawę misyjną biskupa czeskiego Wojciecha na tereny zamieszkane przez Prusów. Po męczeńskiej śmierci biskupa zaprzyjaźniony z nim cesarz Otton III odbył w 1000 roku pielgrzymkę do Gniezna.

Na zjeździe ogłoszono utworzenie samodzielnej polskiej metropolii kościelnej w Gnieźnie, której podlegały nowo założone biskupstwa w Krakowie, Wrocławiu i Kołobrzegu.

Bolesław Chrobry został zwolniony z obowiązku płacenia trybutu cesarzowi. W 1002-1018 toczył zwycięskie wojny z królem Henrykiem II. Zajął Morawy, odzyskał Milsko i Łużyce. W 1003 roku, korzystając z wewnętrznych niepokojów w Czechach Bolesław Chrobry, opanował Pragę i na krótko został wyniesiony na tron czeski.; stało się to pretekstem do wojny Polski z cesarstwem. Henryk II wkroczył w 1004 roku do Czech i powszechne powstanie ludności niezadowolonej z polskich rządów zmusiło Bolesława Chrobrego do opuszczenia Czech. W 1018 roku Bolesław Chrobry podjął wyprawy na Ruś, rozbił wojska Jarosława Mądrego nag Bugiem i opanował Kijów, gdzie osadził na tronie książęcym swego zięcia Świętopełka. W drodze powrotnej zajął i przyłączył do Polski Grody Czerwieńskie. Po śmierci Henryka II Bolesław Chrobry uzyskał zgodę papiestwa na koronację, do której doszło w Gnieźnie krótko przed jego śmiercią. Za czasów Bolesława Chrobrego państwo polskie było potęgą polityczną i terytorialną.